Często przy zakupie drzwi mamy możliwość wymiany lub dokupienia akcesoriów. Czasami wiąże się to z dopłatą, a czasami wymiana akcesoriów np. na inny kolor jest w cenie skrzydła drzwiowego.

Na pewno należy dokupić do skrzydeł drzwiowych klamki. Zamki na wkładkę patentową wymagają dokupienia samej wkładki. Jeżeli chcemy tuleje, to niektórzy producenci oferują je w cenie drzwi, a u innych wiąże się to z dopłatą.

W systemach naściennych mamy np. do wyboru pochwyty - szczególnie chodzi o wybór kolorystyki.

 

Wiele osób budujących domy jednorodzinne zakłada, że poddasze będzie miejscem również mieszkalnym, najczęściej przeznaczonym dla młodszej części rodziny. Do aranżacji i wykończenia poddasza idealnie nadają się lekkie płyty kartonowo-gipsowe. Ich montaż może sprawić jednak pewien kłopot. Jak uniknąć błędów?

Lekka konstrukcja szkieletowa ścian na poddaszu to rozwiązanie najczęściej stosowane w budownictwie jednorodzinnym. Ich wykończenie wykonuje się głównie z płyt gipsowo-kartonowych np. firmy Lafarge lub Knauf.

Takie ściany nie wymagają mocniejszego stropu, dają też duże możliwości aranżacji wnętrza (dowolne ustawianie powierzchni). Oczywiście wśród zalet takiego rozwiązania jest także możliwość umieszczenia pomiędzy płytami (wewnątrz konstrukcji) wszelkich kabli, instalacji i rur, co znacznie poprawia estetykę pomieszczenia.

Niestety wiele osób oszczędzając na budowie popełnia proste błędy przy montażu takich konstrukcji. Jednym z najczęściej spotykanych jest niedostateczne wyciszenie poszczególnych ścian. Najczęściej stosowany szkielet z profili ze stali, który pokrywa się płytami, ma 5 cm. Jeśli z dwóch stron obłożymy go płytami g-k o łącznej grubości 2,5 cm, uzyskamy ścianę o grubości łącznej 7,5 cm. Zakładając, że taką ścianę trzeba wypełnić wełną mineralną - wycisza się tak pomieszczenia- grubość standardowa 7,5 cm będzie zdecydowanie za mała, aby wyciszenie było bardzo skuteczne. Jeśli taka ścianka ma dzielić pomieszczenie, z którego dochodzi sporo hałasu (na przykład pokój starszego dziecka) z sypialnią lub z pokojem niemowlaka zalecane jest użycie grubszego profilu. Umożliwia to ułożenie grubszej warstwy izolacji, a dla jej poprawienia można obłożyć ścianę nawet dwoma warstwami płyt g-k.

Ze względów oszczędnościowych na budowie wiele osób decyduje się na przeznaczenie tylko części poddasza na cele mieszkaniowe. W takiej sytuacji niestety wielu wykonawców zapomina, że pomiędzy częścią mieszkalną – ogrzewaną – a  pozostałą częścią poddasza, w ścianie oddzielającej je od siebie, bezwzględnie należy ułożyć oprócz wełny również folie paraizolacyjną. Unikniemy w ten sposób przykrych niespodzianek w postaci pojawiających się wykwitów z wilgoci.

Klasa ścieralności to kluczowa cecha przy zakupie paneli podłogowych, ponieważ każde pomieszczenia, w zależności od intensywności użytkowania, wymaga innej klasy paneli. Klasa ścieralności AC3 oznacza, że panele przeznaczone są do pomieszczeń mieszkalnych takich jak sypialnia czy pokój dzienny. AC4 oznacza przeznaczenie do średnio użytkowanych pomieszczeń mieszkalnych (przedpokoje) oraz do słabo użytkowanych pomieszczeń użyteczności publicznej (pokoje hotelowe, małe biura). Klasę AC5 mają panele przeznaczone do wszystkich pomieszczeń mieszkalnych oraz do intensywnie użytkowanych pomieszczeń użyteczności publicznej np. sklepów. Podsumowując: im wyższa klasa ścieralności tym większa odporność paneli na zużycie, a co za tym idzie, tym szersza możliwość ich zastosowania.

Wełna mineralna i wełna szklana to bardzo wygodne w stosowaniu materiały izolacyjne. Dzięki nim można nie tylko dom ocieplić, ale także zabezpieczyć go przed ogniem i hałasem.

Wełna mineralna powstaje w wyniku rozdmuchiwania skał bazaltowych roztopionych w bardzo wysokiej temperaturze. Wełna szklana wytwarzana jest w podobny sposób z tym, że materiałem używanym do jej produkcji jest szkło sodowo-wapienne. Wełny te są dodatkowo zaimpregnowane olejem mineralnym dzięki czemu nie wsiąka w nie woda. Wyroby z wełny mineralnej i szklanej zawierają w sobie do 95 proc. powietrza, co stanowi o ich dobrej izolacyjności. Jej wartość określa współczynnik lambda – im jest mniejszy tym wełna jest lżejsza i mniej przepuszcza ciepło. Wełny mineralne mają współczynnik wynoszący od 0,033 do 0,045.

Producenci oferują wełnę w wielu postaciach i kształtach. Aby w pełni wykorzystać jej izolacyjność, trzeba dobrać odpowiedni produkt z niej zrobiony do miejsca, w którym się go stosuje. Najczęściej wełny sprzedawane są w postaci prostokątnych płyt. Użyte do jej produkcji włókna sklejone są specjalnym syntetycznym lepiszczem. Im mocniej sprasowana wełna tym większa jest jej gęstość, twardość i wytrzymałość, ale mniejsza izolacyjność cieplna. Płyty mogą być pokryte jednostronnie szklaną lub aluminiowa folią. Maty, filce i wojłoki sprzedawane są zwinięte w rulon w odcinkach długości od 1,5 do 20 m, szerokości 0,5 m do 1,2 m i grubości od 15 do 240 mm. Otuliny służące do izolowania rur mają kształt i średnice dostosowane do grubości otulanej rury. Granulaty to luźne strzępki wełny, impregnowane olejem mineralnym, dzięki czemu nie ulegają zawilgoceniu. Granulat doskonale wypełnia izolowane przestrzenie.

Wełna ma również doskonałe właściwości izolujące przed hałasem. Ponadto ściany izolowane wełną oddychają. Para wodna przedostająca się z ogrzewanych pomieszczeń nie zatrzymuje się i nie skrapla w ścianach tylko swobodnie uchodzi na zewnątrz. Wełna jest niepalna dzięki czemu chroni pomieszczenia przed rozprzestrzeniającymi się płomieniami. Zwykle wełna nasączona jest impregnatem wodochronnym, który zmniejsza jej odporność na ogień. Wytrzymuje więc temperaturę do 250 stopni. Wełna niczym nie impregnowana może przetrwać wyższą temperaturę: szklana 600 st. C a mineralna 1000 st. C. Dzięki dużej elastyczności płyty i maty wełniane łatwo jest ułożyć tak szczelnie, by między nimi nie powstawały mostki termiczne. Wadą wełny jest to, że jest cięższa od innych materiałów izolacyjnych przez co dodatkowo obciążą konstrukcję domu.

Cena podstawowa skrzydła drzwiowego Amber dotyczy samego skrzydła drzwiowego bez ościeżnicy, zawiasów i klamki. Wraz z taflą szklaną można zamówić za dopłatą odpowiedni zestaw okuć Metalglas. Dostępne są okucia Metalglas V-100 bez otworu, na wkładkę lub WC (wkładka z gałką). Obudowa zamka jest mosiężna. Do drzwi Amber stosowana jest klamka Astoria.

W przypadku skrzydeł drzwiowych wewnętrznych producenci stosują następujące typy wypełnień:

• wkład stabilizujący "plaster miodu",
• płyta wiórowa otworowa,
• płyta wiórowa pełna,
• płycina (może być wypukła, wklęsła).

Przy wyborze wypełnienia warto pamiętać o tym, że im bardziej wypełnione drzwi, tym lepszą mają izolację akustyczną. Natomiast najlżejsze są skrzydła z wkładem stabilizującym "plaster miodu". Im pełniejsze wypełnienie, tym skrzydło jest cięższe i często wymaga zastosowania trzech zawiasów zamiast dwóch.

Firma Classen w niektórych swoich kolekcjach stosuje specjane wypełnienie "Classen Hybryda" w celu dodatkowego usztywnienia skrzydła. Rozwiązanie to ma zwiększyć stabilność skrzydła 3-krotnie w stosunku do konstrukcji standardowej.

 

plaster miodu	płyta wiórowa otworowa	płyta wiórowa pełna	płycina

Classen Hybryda

 

Przy wyborze klamki należy zwracać uwagę nie tylko na wzornictwo, ale i na jej konstrukcję. Dobre klamki wyposażone są w sprężyny po obu stronach, dzięki czemu "nie opadają" w miarę użytkowania, chroniąc tym samym zamek. Do są zazwyczaj klamki z szyldem podłużnym lub dzielonym (z rozetą). W przypadku szyldu dzielonego jedna rozetka przykrywa miejsce,  w którym instalowana jest klamka, druga zaś miejsce tuż przy dziurce od klucza. Szyld podłużny natomiast przykrywa oba otwory, zarówno klamki, jak i zamka.

Większość drzwi zawieszanych jest na dwóch zawiasach. W niektórych jest jeszcze trzeci pośrodku. Skrzydło drzwi zewnętrznych należy zawsze mocować na co najmniej trzech zawiasach, dopasowanych do ich wymiarów i masy.  Bez trudu kupimy takie zawiasy, które pozwolą na korygowanie zawieszenia skrzydła względem ościeżnicy. Znajdziemy również takie, które nigdy nie będą skrzypieć. Stosując specjalne zawiasy, można tradycyjne skrzydła zamontować jako wahadłowe. Zawiasy najczęściej są mosiężne; mogą być polerowane albo lakierowane. W przypadku wyboru zawiasów należy kierować się walorami użytkowymi. Jeśli ich widok będzie nam bardzo przeszkadzał, możemy wybrać takie drzwi, w których zawiasy będą osłonięte specjalną listwą.

Drzwi antywałamniowe, czyli drzwi o zwiększonej odporności na włamanie, muszą spełniać warunki określone w normach. Stara polska klasyfikacja posługiwała się oznaczeniami antywłamaniowości A, B i C. Obecnie stosowana jest coraz częściej klasyfikacja według norm europejskich, w których przyznaje się klasy od 1 do 6.  W mieszkaniach stosuje się często drzwi o klasie odporności 1-4, przy czym drzwi antywłamaniowe to drzwi klasy 3-4, odpowiadające klasie C według dawniejszej polskiej normy.

Przy niskim poziomie zagrożenia (np. w monitorowanych apartamentowcach) wystarczą wzmocnione drzwi o klasie 2. Przy większym zagrożeniu należy zastosować drzwi klasy 3 zawierające zamek wysokiej klasy. Natomiast przy najwyższym zagrożeniu włamaniem (np. w blokach mieszkalnych) warto zastosować drzwi antywłamaniowe o klasie 4, czyli według dawnej klasyfikacji – drzwi o klasie C.

Co charakteryzuje drzwi antywłamaniowe klasy C?

Są to drzwi, które przez 20 minut będą stawiać opór włamywaczowi, który będzie chciał je otworzyć lub wyciąć w nich otwór 40x40 cm. Takie drzwi nie mogą mieć przeszkleń i muszą być właściwie zamontowane, aby nie obniżyć ich odporności na włamanie. Posiadają konstrukcję stalową, często dodatkowo wzmacnianą. Szkielet drzwi jest pokryty blachą stalową, której łączna grubość musi wynosić co najmniej 2 cm. Oprócz tego po stronie zawiasów, muszą się znajdować bolce antywyważeniowe. Drzwi muszą być wyposażone w co najmniej jeden zamek wielopunktowego ryglowania klasy C. Klasa C dotyczy nie tylko samych skrzydeł drzwiowych, ale i ościeżnic, które muszą być zamontowane w otworze drzwiowym zgodnie z instrukcją producenta.

Ściany, w których są montowane drzwi o zwiększonej odporności na włamanie, powinny mieć min. 25 cm grubości w przypadku ścian murowanych i min. 12 cm w przypadku ścian betonowych.

Przy drzwiach zewnętrznych oprócz kierunku (lewy/prawy) należy również określić czy drzwi mają się otwierać na zewnątrz, czy do wewnątrz domu. Jeżeli osobno dokupujemy próg do drzwi zewnętrznych, również należy zwrócić uwagę na tę właściwość.

Maksimum intymności zapewniają pełne drzwi. Jeśli jednak drzwi odgradzają ciemne pomieszczenie (np. korytarz), to warto zastosować drzwi oszkolne. W ten sposób można wykorzystać światłodzienne z innych pomieszczeń do oświetlenia ciemnego korytarza. Szyba w drzwiach może stanowić również element dekoracyjny.

W drzwiach stosowane są różne rodzaje szkła: przeźroczyste, matowe, barwione czy ornamentowe. Mniej przeźroczyste szkło pozwala zachować intymność, a mimo to również spowoduje doświetlenie pomieszczenia. Im grubsza szyba, z wyraźniejszą fakturą i ciemną barwą, tym skuteczniej zatrzymuje światło.

Drzwi zewnętrzne produkowane są ze stali, włókna szklanego, bądź z drewna sosnowego lub dębowego. Na rynku można również kupić drzwi zewnętrzne przeszklone, stalowe lub drewniane. Stosuje się w nich dwuszybowy antywłamaniowy pakiet w zespoleniu z szybą ornamentową, która może być na życzenie klienta barwiona i refleksyjna. Takie drzwi wyróżniają się współczynnikiem izolacyjności cieplnej oraz współczynnikiem przenikalności powietrza.

Przy wyborze drzwi zewnętrznych należy zwrócić uwagę na zabezpieczenia antywłamaniowe. Konstrukcje wzmacniające montuje się wewnątrz drzwi. Są to specjalne wypełnienia, wzmocnienia ramiaków, ukryte wewnątrz wzmocnienia oraz najnowocześniejsze systemy zasuw. Często także w zewnętrznej warstwie, schowane dyskretnie pod ozdobną warstwą wyciszającą, znajdują się dodatkowe wzmocnienia konstrukcyjne.

Standardem przy zakupie drzwi jest obecnie zamek listwowy wielopunktowy w okuciach, a także ościeżnica oraz próg. 

Coraz częściej kuchnię otwieramy na salon, czyniąc z niej przestrzeń użytkową. Równie często rezygnujemy z wykańczania kuchni glazurą, żeby jej wystrój nie kłócił się z aranżacją salonu. W takim przypadku najwygodniej jest wykończyć pomieszczenie kuchenne farbą. Dostępne w coraz większym asortymencie na rynku farby doskonale nadają się do tego celu.

Farby oferowane przez producentów mają coraz więcej zalet i możliwości. Hitem stały się farby dyspersyjne, odporne na wilgoć, dzięki czemu można nimi śmiało wykańczać kuchnie czy łazienki. Kuchnię można pomalować w kolorze szafek kuchennych, czy w tonacji zbliżonej do koloru ścian salonu. Możliwość barwienia farby dyspersyjnej na dowolny kolor i odcień daje szerokie pole do popisu. W ten sposób kuchnia otwarta na salon staje się miejscem jak najbardziej użytkowym.

Farby dyspersyjne są wyjątkowo praktyczne. Chronią wnętrze przed wilgocią, dlatego nadają się do miejsc narażonych na kontakt z wodą. Charakteryzują się dużą paroporzepuszczalnościa, dzięki czemu doskonale sprawdzają się w dobrze wentylowanych pomieszczeniach. Ponadto, co ważne w przypadku kuchni, mają podwyższoną odporność na zmywanie, szorowanie i środki chemiczne. Utrzymanie w czystości wnętrza pokrytego farbą dyspersyjną nie sprawia zatem żadnego problemu.

Dobór kolorystyki ścian nie jest już kłopotem. Większość sklepów dysponuje specjalnym urządzeniem do mieszania barw. Odpowiedni odcień można wybrać z szerokiej palety kolorów oferowanej przez producenta. Można zatem kuchnię zaaranżować według najbardziej fantazyjnej koncepcji użytkownika. Dodatkową zaletą wykończenia kuchnie farbą dyspersyjna jest jej niski koszt.

Gotowe zaprawy murarskie to suche mieszanki spoiwa, drobnego kruszywa i dodatków uszlachetniających. Stosuje się je po wymieszaniu z wodą i uzyskaniu jednorodnej konsystencji. Ich zaletą jest przede wszystkim łatwość przygotowania oraz odpowiednie proporcje.

Producent dba, aby jakość zaprawy murarskiej była jak najlepsza, a jej skład optymalny i dostosowany do potrzeb. Nie zawsze udaje się to osiągnąć, wykonując zaprawę w tradycyjny sposób na budowie. Gotowe zaprawy nie wymagają kłopotliwego składowania na budowie poszczególnych składników, takich jak piasek czy cement.

Zaprawy murarskie dzielą się na dwa zasadnicze rodzaje: zaprawa do murowania na grube i cienkie spoiny. Do pierwszych należą tradycyjne zaprawy cementowe i cementowo-wapienne. Producenci wzbogacają je o składniki mineralne i plastyfikatory, które znacznie ułatwiają murowanie. Wśród zapraw na grube spoiny mamy też zaprawy ciepłochronne. Są to sypkie mieszanki cementowe lub cementowo-wapienne z dodatkami poprawiającymi ich izolacyjność cieplną. Do dodatków takich należą: perlit, który jest naturalnie spienioną skałą pochodzenia wulkanicznego, keramzyt, czasem także granulki styropianu. Dzięki dodatkom zaprawa ma mały ciężar objętościowy, dlatego jest nazywana lekką.

Zaprawy do murowania na cienkie spoiny to inaczej zaprawy klejowe. Zaprawy klejowe mają najczęściej postać suchych mieszanek. Są też półpłynne pasty do rozmieszania z cementem portlandzkim i wodą. Uniwersalne zaprawy klejowe służą zarówno do mocowania płyt ociepleniowych, jak również wykonywania warstwy szpachlowej z wtopioną tkaniną zbrojącą z włókna szklanego.

Zaprawy używane do murowania muszą połączyć elementy, z których wykonywana jest ściana, w trwałą konstrukcję, zdolną do przenoszenia obciążeń. Świeża zaprawa, przygotowana do użycia, powinna odznaczać się dobrą urabialnością. Powinna mieć dobrą przyczepność do podłoża, a po związaniu i stwardnieniu osiągnąć wymaganą wytrzymałość.

Wpływ na właściwości zapraw mają zastosowane domieszki - uszlachetniające, uszczelniające, przyśpieszające wiązanie.

Drewno, używane jako materiał konstrukcyjny – czy to stanowiący jak w przypadku konstrukcji szkieletowych podstawę zarówno dla ścian, stropów, jak i dachu, czy jak w przypadku innych technologii będące materiałem używanym do konstrukcji dachu, może być praktycznie niezniszczalne. Aby jednak tak się stało, drewno musi być przede wszystkim suche i odpowiednio zaimpregnowane.

Nowoczesne metody impregnacji czynią z niego materiał niepalny, odporny na działanie wilgoci, bakterii, grzybów i insektów. Najnowocześniejszą metodą impregnacji drewna jest metoda próżniowo-ciśnieniowa, choć są stosowane także i inne – polegająca na zanurzeniu w odpowiednim preparacie np. firmy Selena czy na natryskiwaniu impregnatu na powierzchnię drewna. Każda z tych metod jest skuteczna, pod warunkiem ścisłego przestrzegania reżimu technologicznego. Jednym z jego istotnych elementów jest impregnowanie drewna relatywnie suchego – o wilgotności nie przekraczającej 25 proc. Jakość drewna konstrukcyjnego (a zwłaszcza poziom jego wilgotności) są trudne do rozpoznania „na oko”, dlatego najrozsądniejszym wyjściem jest kupowanie drewna z pewnego źródła, u renomowanego sprzedawcy.

Warto też pamiętać, że już na budowie trzeba dodatkowo zaimpregnować te powierzchnie, które w trakcie obróbki zostały naruszone. Zaniedbanie może dać skutek porównywalny z otwarciem drzwi dla destrukcyjnych czynników. Źle zaimpregnowane drewno już po kilku, kilkunastu latach może zostać zaatakowane przez grzyby czy robactwo. Gdy już do tego dojdzie, terapia jest trudna i kosztowna, a w większości przypadków jedynym wyjściem jest wymiana zaatakowanego elementu na nowy.

Tak samo jak w przypadku skrzydeł drzwiowych szerokość ościeżnic określa się ogólnie "60", "70", "80" itp.  Należy pamiętać dobierając ościeżnicę do skrzydła drzwiowego, że szerokość ościeżnicy musi być taka sama jak skrzydła, czyli np. dla skrzydła "70" dobieramy ościeżnicę również "70".

Ościeżnice regulowane mają tą zaletę, że posiadają opaski z obu stron muru. Oznacza to, że muszą być dostosowane do szerokości muru i do tego właśnie służy system regulacji. Zamawiając ościeżnicę regulowaną należy dobrać odpowiedni przedział regulacji. W tym celu należy zmierzyć mur w najgrubszym miejscu. Jeżeli szerkość muru jest skrajną wartością przedziału regulacji, bezpiecznie jest wziąć ościeżnicę z przedziałem rozpoczynającym się od tej wartości, a nie kończącym się na niej. Kolejny przedział zawsze kosztuje trochę więcej, ale nigdy nie można być pewnym, że zmierzyliśmy mur dokładnie. Jeżeli będzie szczelina pomiedzy murem a ościeżnicą, zawsze można to zamaskować silikonem, w przypadku za małej ościeżnicy trzeba będzie zeszlifowywać mur.

W przypadku schodów kręconych należy określić ich średnicę. Aby dobrze ustalić jej wielkość, trzeba sprawdzić jaki mamy otwór w stropie. Minimalna wielkość otworu pasująca do danej średnicy to średnica schodów plus 6 cm.

Kierunek drzwi określamy stojąc przed nimi po tej stronie, po której są widoczne zawiasy. Jeżeli zawiasy widać po prawej stronie, to drzwi są prawe, jeżeli po lewej - to lewe.

Analogicznie do drzwi lewych kupujemy ościeżnicę lewą, a do prawych - prawą.

Panele podłogowe składają się z dwóch zasadniczych warstw: nośnej i dekoracyjnej. Nośna zbudowana jest z płyty HDF (sprasowane włókna drzew z dodatkiem związków organicznych). Warstwa dekoracyjna pokryta jest termoutwardzalną żywicą. Taka konstrukcja w sposób decydujący wpływa na zalety tego materiału: odporność na uszkodzenia mechaniczne oraz środki czyszczące na bazie chemikaliów, mała podatność na płowienie pod wpływem światła oraz łatwość w utrzymaniu czystości.

Panele mogą naśladować każdy materiał i każdy wzór podłogi. Wzory paneli imitują drewno - wiąz, jabłoń, sosnę, dąb, a także drewno egzotyczne. Mogą naśladować stare drewniane posadzki i nowoczesne parkiety wykonane ze szlachetnych gatunków drewna, a także terakotę i wiele innych materiałów. Posadzki paneli laminowanych są bardzo akustyczne, w zetknięciu z butami o twardej podeszwie lub pazurami psich łap wydają nieprzyjemne dla ucha stuknięcia. Można tę wadę nieco skorygować, układając jako podkład matę eliminującą hałas. Niektóre firmy oferują panele z wbudowanym systemem tłumiącym kroki.

Podłogi z paneli laminowanych nie są odnawialne. Nie można ich cyklinować ani lakierować, więc do ich pielęgnacji należy używać odpowiednich środków czyszczących (nie zawierających wosku) oraz myć je przy pomocy wilgotnej ale nie mokrej szmatki czy mopa.

Panele występują w trzech grubościach 7mm, 8 mm i 6 mm. Te ostatnie to typowy tani produkt sprzedawany w promocjach. Jakość takich paneli pozostawia wiele do życzenia - warstwa laminatu jest cienka a wytrzymałość łączenia słaba.

Klasa ścieralności (AC3, AC4, AC5) to kluczowa cecha przy zakupie paneli laminowanych, bowiem każde pomieszczenie, w zależności od intensywności użytkowania wymaga innej klasy przeznaczenia. AC3 to panele przeznaczone do pomieszczeń mieszkalnych (pokoje dzienne i sypialnie). AC4 to panele przeznaczone do średnio użytkowanych pomieszczeń mieszkalnych (przedpokoje) oraz do słabo użytkowanych pomieszczeń użyteczności publicznej (pokoje hotelowe, małe biura). AC5 to panele przeznaczone do wszystkich pomieszczeń mieszkalnych oraz do intensywnie użykowanych pomieszczeń użyteczności publicznej (sklepy).

 

Przy doborze korony lub kątownika maskującego należy podać stronę drzwi, na której będą zamontowane: po stronie zawiasów (przód, strona zawiasowa) czy po stronie regulacyjnej (tył). Należy pamiętać, że jedna korona to komplet na jedną stronę drzwi.

Producenci proponują do skrzydeł drzwiowych dwa rodzaje ościeżnic: stałe i regulowane. W każdym z tych rodzajów producenci mogą oferować różne modele ościeżnic.
Ościeżnice stałe posiadają stałą szerokość i mogą być wykonane z drewna lub płyty MDF. Ponieważ nie posiadają opasek maskujących, nie są uzależnione od grubości muru. Opaski maskujące można do ościeżnic stałych dokupić osobno. Można również zastosować korony.
Ościeżnice regulowane są bardziej skomplikowane. Posiadają one elementy maskujące, opasujące mur z dwóch stron. Jeżeli chcemy mieć wykończony elegancko mur z obu stron drzwi, warto kupić ościeżnicę regulowaną zamiast ościeżnicy stałej i dodatkowo elementów maskujących. Przy zakupie ościeżnicy regulowanej należy zwrócić uwagę na zakresy regulacji. Określają one szerokość muru do jakiego można daną ościeżnice zastosować. Aby dobrać prawidłowo ościeżnicę regulowaną, należy zmierzyć mur w jego najgrubszym miejscu. W przypadku, gdy uzyskamy skrają wartość regulacji, warto wybrać ościeżnicę z przedziałem zaczynającym się od tej wartości.
Przy wyborze ościeżnicy należy pamiętać, że powinna mieć ona ten sam kierunek i szerokość, jaki ma skrzydło drzwiowe.
Najlepiej dopasowane są skrzydła drzwiowe do ościeżnic tego samego producenta, również pod względem kolorystyki. Dlatego też przy zakupie skrzydeł drzwiowych proponujemy Państwu ościeżnice zalecane przez producenta drzwi.

Skrzydła malowane w przeciwieństwie do lakierowanych są gładkie, bez struktury drewna, ich warstwa zewnętrzna jest wyjątkowo trwała. Można uzyskać pełną paletę barw.

Skrzydła tłoczone – na płytę są naniesione charakterystyczne wytłoczenia, a następnie są lakierowane czy malowane. Finalny efekt stanowią drzwi, które bardzo dobrze pasują zarówno do wnętrz typowo rustykalnych, jak i bardziej nowoczesnych.

Skrzydła foliowane – to dobry substytut dla drzwi lakierowanych. Są one pokryte folią PCV. Imitują kolor drewna, ale ich cena jest bardziej atrakcyjna. Folia PCV posiada zwiększoną wytrzymałość na uszkodzenia mechaniczne, przez co stosowana jest do drzwi wewnętrznych i wejściowych.

Skrzydła laminowane – są o wiele bardziej wytrzymałe na uszkodzenia mechaniczne niż foliowane PCV. Laminat jest obecnie najtrwalszym materiałem jakim mogą być oklejane drzwi. Dużym atutem laminatu jest też możliwość wybarwiania go w różne odcienie drewna, przy jednoczesnej doskonałej imitacji jego struktury.

Drzwi fornirowane – czyli okleinowane. Fornir to naturalna okleina, która jest najbardziej wyrafinowanym wykończeniem drzwi. Jest to cienka warstwa drewna, która pokrywa powierzchnię skrzydła imitując drzwi drewniane. Najbardziej charakterystyczną cechą tego wykończenia jest naturalność usłojenia oraz koloru. Szlachetność drewna była zawsze ceniona, toteż drzwi pokrywane fornirem są najdroższe.

Firma DRE oferuje dwa modele koron do drzwi fornirowanych NATURA: dużą i małą. Korony te mają zastosowanie do ościeżnicy prostej SOFT natura. W komplecie na jedną stronę drzwi znajdują się korona pozioma, dwa kątowniki maskujące jako elementy pionowe oraz kołki i spinki zaciskowe.

korona duża	korona mała

Ze względu na przeznaczenie, w poszczególnych pomieszczeniach stosujemy różne rodzaje materiałów do wykończenia podłogi. W korytarzu i kuchni kładziemy glazurę. W salonie panele lub podłogę drewniana. Jak połączyć te dwa materiały ze sobą, żeby było ładnie i estetycznie? Panele tworzą podłogę pływającą, przy której układaniu należy pamiętać o krawędziach dylatacyjnych. Dzięki nim podłoga nie odkształca się i może pracować. W przypadku połączenia płytek z panelami trzeba zachować szczelinę dylatacyjna, aby uniknąć wybrzuszenia podłogi w miejscu łączenia. Dlatego krawędź łączącą dwa rodzaje podłogi wypełniamy elastycznym szczeliwem z silikonem. Silikon ma za zadanie nie dopuścić do wnikania w szczelinę drobinek kurzu czy piasku. Miejsce łączenia przykrywamy płaską metalową listwą.

Co zrobić, kiedy mamy w domu parkiet z drewna i chcemy go połączyć z otwartą kuchnią lub wyjściem na korytarz? Podłogi wykonane z drewna naturalnego wymagają nieco innego wykończenia. W miejscu, gdzie płytki łączą się z drewnem należy zostawić niewielką przestrzeń – około 2 mm. Nie maskujemy go listwą, lecz wykańczamy specjalnym preparatem spoinującym do parkietu. Preparaty przeznaczone do tego typu działań są odporne na wilgoć, po utwardzeniu natomiast przypominają drewno.

 

Panuje moda na oryginalne łazienki. Art deco, retro, nowoczesne wnętrze – każdy ma swoją wizję na podkreślenie jej charakteru. Aby zaspokoić potrzebę estetyki oraz uchronić kieszeń przed nadmiernymi kosztami, łazienkę można odnowić farbą dyspersyjną.

Farby dyspersyjne to nowa wersja popularnych farb emulsyjnych. Jest wiele rodzajów takich farb: akrylowe, styrenowe, lateksowe. W zależności od potrzeb można wybrać taką, która spełnia nasze oczekiwania. Każda z nich ma nieco inne właściwości, dlatego decyzje o doborze farby najlepiej skonsultować ze specjalistą w punkcie handlowym, gdzie zaopatrujemy się w materiały niezbędne do renowacji łazienki.

Kafelki w łazience są niezbędne tam, gdzie występuje stały kontakt z wodą – przy wannie i przy natrysku. Natomiast resztę łazienki można wykończyć farbą. Farby dyspersyjne tworzą elegancka powłokę o aksamitnym wykończeniu. Można też ukryć mało eleganckie zacieki czy plamy, ponieważ wiele z nich ma właściwości silnie kryjące. Wystarczy jedna warstwa farby, aby nadać łazience estetyczny wygląd.

Farby dyspersyjne mają wiele właściwości. To, co sprawia, że nadają się znakomicie do wykańczania łazienek, to ich paroprzepuszczalność oraz odporność na wilgoć. Są także farby z dodatkiem środków przeciwgrzybicznych, zabezpieczające podłoże i pomalowaną powierzchnię przed rozwojem grzybów i pleśni. Farby z przeznaczeniem do wykończenia łazienek zabezpieczają pomalowaną powierzchnię przed działaniem wilgoci. Ponadto są wyjątkowo odporne na środki czyszczące.

Zaletą wykończenia łazienki farbą dyspersyjną jest jej niewygórowana cena oraz bogata kolorystyka. Sklepy oferujące farby dyspersyjne dysponują najczęściej urządzeniem do mieszania kolorów, dzięki czemu można dowolnie dobrać wymarzony odcień.

Parapety wewnętrzne firmy Profile VOX produkowane z wysokoudarowego PVC, mają budowę komorową i występują w trzech rodzajach: parapety oklejane fornirem czyli naturalną okleina drewniana doskonale imitujące strukturę drewna, oklejone gładką folią, która pozwala na łatwe utrzymanie w czystości oraz oklejane melaminą czyli laminatem CPL, który zwiększa odporność na zarysowania.

Przed rozpoczęciem montażu parapetu wewnętrznego wymagane jest co najmniej 5-godzinne jego przechowywanie w temperaturze pokojowej (ok. 20˚C). Parapet powinien mieć możliwość termicznych przemieszczeń, dlatego przy jego końcach należy zostawić około 5 mm luzu przerwy dylatacyjnej. Osadzamy go poziomo na pasie podokiennym (murze) od wewnętrznej strony okna. Powierzchnia muru powinna być równa, gładka i sucha. Parapet wsuwamy pod ościeżnicę okna na głębokość minimum 20 mm, tak aby ściśle do niej przylegał, a następnie przyklejamy na całej powierzchni muru za pomocą kleju montażowego. Styk parapetu i ościeżnicy uszczelniamy masą uszczelniającą. Parapet nie powinien wystawać poza mur więcej niż 100 mm. Po zamontowaniu parapetu i wykonaniu mokrych robót budowlanych niezwłocznie usuwamy z niego folię zabezpieczającą.

Parapety zewnętrzne wykonane są z dwóch rodzajów materiału: ze spienionego i twardego PVC. Charakteryzują się trwałością, odpornością na wilgoć i wszelkie wpływy atmosferyczne. Ich obróbka i montaż nie wymaga specjalistycznych narzędzi, można łatwo je ciąć i dopasowywać według potrzeb. Nie rozwarstwiają się i nie wymagają malowania, pasują do każdego okna.

Ze względu na rozszerzalność liniową, długość parapetu zewnętrznego nie powinna przekraczać 2,5 m. Musi on mieć możliwość termicznych przemieszczeń, dlatego na jego końcach należy uwzględnić około 5mm przerwy dylatacyjnej. W celu zamocowania parapetu do ościeżnicy drewnianej robimy otwory mocujące w części łączącej parapet z ościeżnicą. Otwory te o rozstawie 300 mm powinny być o 30% większe od średnicy wkrętu. Zaleca się wkręty z łbem kulistym ocynkowanym 3x20. Następnie uszczelniamy silikonem styk parapetu i ościeżnicy. Parapet powinien wystawać od 30 do 40 mm poza fasadę, tak aby nie obmywał elewacji i być osadzony z co najmniej 5% spadem. Nakrywę parapetu mocujemy do muru z wylewką betonową klejem montażowym. Po zamontowaniu parapetu i wykonaniu mokrych robót budowlanych niezwłocznie usuwamy z niego folię zabezpieczającą.

Ładnie wykonany dach to nie tylko estetyczne materiały użyte do jego pokrycia. Dach wymaga także dodatków służących do wykończenia. Jednym z bardziej wygodnych rozwiązań jest podbitka z PVC. Warto się z nim zapoznać przed wiosennym sezonem budowlanym.

Podbitka PVC jest trwała, odporna na warunki atmosferyczne, rdzę i szkodniki. Jednak jej największą zaletą jest doskonała wentylacja połaci dachowej, dzięki specjalnemu systemowi perforacji. Ten system nie tylko zapewnia dobrą wentylację, ale także uniemożliwia przedostawanie się owadów. Deska czołowa, oferowana w systemie, ułatwia montaż rynien.

Sam montaż podbitki jest prosty. Na początku należy wypoziomować płaszczyznę pod podbitkę przy pomocy łat drewnianych i zamontować płytę OSB – wodoodporną, o grubości 18 mm, przy pasie rynnowym. Na tak przygotowaną płaszczyznę montuje się listwy wykończeniowe. Specjaliści zalecają montaż podbitki co 30 cm o maksymalnej długości elementu 3 m. Dopiero po zamontowaniu podbitki poziomej lub ukośnej, montuje się deskę czołową poprzez lico, wkrętami lub gwoździami nierdzewnymi - co 60 cm. W celu przedłużenia elementów deski można stosować łącznik boazeryjny z zachowaniem dylatacji na rozszerzenie elementu. Po zamontowaniu płyty OSB i deski czołowej fachowcy sugerują dowolny montaż haków rynnowych w pasie nadrynnowym z tą tylko uwagą, że jeśli długość podbitki przekracza 80 cm, należy zastosować podczep.

Montaż drzwi najlepiej zlecić fachowcowi. Takie rozwiązanie dodatkowo jest korzystne cenowo, ponieważ koszty drzwi mogą być mniejsze o 15%. Jak to możliwe? Montaż jest objęty obniżoną 7% stawką VAT. Często w koszt montażu wliczony jest także koszt dojazdu, więc nie płaci się za transport.

Na prawidłowe wbudowanie drzwi w ścianę ma wpływ poprawne wykonanie następujących czynności: sprawdzenie i przygotowanie otworu w murze, ustawienie drzwi w otworze, zamocowanie ościeżnicy w murze, wykonanie uszczelnienia wokół ościeżnicy, wyregulowanie mechanizmów otwierających. Staranność i dokładność wykonania tych czynności gwarantuje bezpieczne i prawidłowe funkcjonowanie drzwi. Samodzielny montaż może spowodować utratę gwarancji i prawo zniżki w towarzystwie ubezpieczeniowym w przypadku drzwi antywłamaniowych. Natomiast montaż autoryzowany może przedłużyć okres gwarancji.

Jeśli mimo wszystko decydujemy się na samodzielny montaż, należy sprawdzić kierunek otwierania drzwi, wymiary skrzydła i ościeżnicy oraz czy dany model skrzydła można przyciąć,  jeśli tak to o ile. Kolejną sprawą jest wybór ościeżnicy czyli ramy, w której osadza się skrzydło. Kupuje się ją razem ze skrzydłem. Najwygodniej jest kupić ościeżnicę z regulowaną szerokością. Pozwoli to na dopasowanie do każdej grubości ściany.

 

Panele podłogowe przed montażem powinny leżakować w zamkniętych pakietach w pomieszczeniu, w którym będą zakładane około 1-2 dni w sezonie letnim i 2-5 w sezonie zimowym, ponieważ panele muszą dostosować temperaturę i wilgotność do pomieszczenia, w którym mają być zakładane.

Podłoże pod panele podłogowe powinno być równe, gładkie, suche i stabilne. Podłogę z desek należy przygotować poprzez podobijanie gwoździ, wyszlifowanie wystających sęków. Przy większych nierównościach należy wyłożyć podłogę drewnianą płytami wiórowymi. Natomiast podłoża betonowe muszą być odpowiednio suche, większe nierówności należy wyrównać masą samopoziomującą lub klejem do płytek i glazury. Na przygotowane podłoże należy położyć folię paraizolacyjną z zakładem min. 20 cm (nie dotyczy podłóg drewnianych). Następnie na folię układamy piankę pod panele lub podkład pod panele. Zdecydowanie nie stosujemy tzw. piankofolii.

Aby panele wygladały jak najlepiej układamy je prostopadle do okna, a tym samym równolegle do kierunku padania światła. Dzięki takiemu ułożeniu połączenie pomiędzy poszczególnymi panelami są mniej widoczne. Jeżeli układamy panele o wzorze klepki, a mamy długie, wąskie pomieszczenie - ułożenie ich w poprzek rozszerzy optycznie pomieszczenie. Jeżeli kupiliśmy panele o wzorze deski, to najważniejsze jest, aby układając podłoge zachować ciągłość desek. Inaczej można zepsuć cały efekt. Wymaga to trochę dodatkowej pracy, ale naprawdę warto.

 

 

 

Ocieplając dom metodą polegającą na przyklejaniu do ścian warstw styropianu przekładanych zaprawą klejącą i wykończeniu tynkiem, należy zwrócić szczególną uwagę na spełnienie wymogów technologicznych.

Przed rozpoczęciem naklejania warstwy ocieplającej ze styropianu, powierzchnię ściany należy oczyścić a uszkodzenia uzupełnić. Zaprawę klejącą starannie nakładamy na płytę styropianową, a nie bezpośrednio na ścianę. Wymiary płyt nie powinny być większe niż 100 x 50 cm. Ścianę z przyklejonymi płytami zostawiamy na trzy dni, aby zaprawa stężała. Osadzone płyty wzmacnia się za pomocą kołków plastikowych zwanych grzybkami. Najczęściej popełniane błędy pojawiają się na etapie kładzenia siatki. Siatkę kładziemy na zamocowany styropian nanosząc od góry do dołu kolejną warstwę zaprawy, a następnie przeciągamy ją pacą z ząbkowaną krawędzią, dzięki czemu ułożona potem siatka znajduje się bliżej zewnętrznej powierzchni warstwy zbrojącej (w 1/3 grubości), a więc tam gdzie jest najbardziej potrzebna. Siatkę z włókna szklanego wciskamy w zaprawę zanim stwardnieje, lekko przeciągając po niej długa pacą tynkarską i usuwając nadmiar zaprawy. Na siatkę kładziemy warstwę kleju szpachlowego (podkład pod tynk). Siatkę należy ułożyć na zakładkę. Ułożenie bez pozostawienia zapasu uniemożliwia połączenie kolejnych pasm czego skutkiem jest pękanie tynku, a nawet odspajanie się od styropianu.

Ocieplając dom styropianem ze szczególną starannością należy potraktować miejsca wokół okien i drzwi, narożniki i łączenia. Ponieważ ocieplenia i tynk współpracują ze ścianą, naprężenia w niej powstające mogą przenosić się na tynk co powoduje że, mogą pojawiać się  na nim rysy. Aby tego uniknąć, narożniki otworów okiennych i drzwiowych wystarczy  wzmocnić dodatkową warstwą siatki o wymiarach 30 x 30 cm ułożoną pod kątem 45 stopni. W tym celu, najpierw trzeba nanieść zaprawę i przeciągnąć po niej pacą zębatą, potem wcisnąć fragment siatki w zaprawę i przeciągnąć długą gładką pacą.

Ułożone na krawędziach ościeża (czyli wewnętrznej powierzchni otworu okiennego lub drzwiowego) listwy narożnikowe będą dobrze pełniły swoje funkcje tylko wtedy, gdy zachowa się odpowiednią kolejność prac. Listwy narożnikowe montuje się na styropianie, a następnie układa na niej siatkę. Jeśli kolejność będzie inna tynk będzie pękał i odpadał od profilu, ponieważ nie ma dobrej przyczepności do metalu.

Zamontowanie profilu przyokiennego z tworzywa sztucznego z zamocowaną siatką pozwoli uniknąć pękania tynku na styku z ościeżnicą okna lub drzwi. W tym celu na powierzchnię ościeży nanosi się zaprawę tak aby nie pobrudzić ościeżnicy, a potem tuż przy niej przykleja się profil. Dołączoną do niego siatkę wkleja się w zaprawę. Bardzo ważne jest aby najpierw wkleić profil przyokienny, a dopiero potem stalowy narożnik. W taki sam sposób jak krawędzie ościeży zabezpiecza się też narożniki domu.

W miejscu połączenia dwóch niezależnych i pracujących osobno konstrukcji np. sąsiadujących ze sobą części bliźniaka, potrzebna jest dylatacja. Umożliwia ona niezależną pracę obu części domu. Najczęściej styropian układa się zaczynając od szczeliny dylatacyjnej. Płyty styropianu z obu stron szczeliny smaruje się zaprawą, a następnie przeciąga się zębatą krawędzią pacy. W szczelinach umieszcza się profil dylatacyjny z zamocowanymi dwoma pasami siatki szerokości 10 cm. W profil wkłada się paski styropianu. Zabezpieczą one szczelinę przed zabrudzeniem podczas tynkowania i przytrzymają profil na czas tych prac. Po otynkowaniu paski styropianu wyjmuje się.

Nakładka parapetowa pcv przeznaczona jest do montażu na istniejących parapetach lastrykowych lub betonowych. O ile przy wymianie okien wymiana parapetu nie jest problemem, to w przypadku konieczności wymiany samego parapetu jest to często niemożliwe bez pomocy ekipy budowlanej. Stare parapety wykonane z lastriko i innych materiałów są często trudne do usunięcia. W przypadku konieczności wykonania naprawy np. przy wyszczerbieniach wymaga to dużego nakładu pracy. Nakładka parapetowa pozwala na tanią i szybką zmianę wyglądu starego parapetu we własnym zakresie. Odznacza się ona trwałością (utwardzone pcv), odpornością na wilgoć, promieniowanie UV i wahania temperatur. Jest niepalna, prosta w obróbce i nie wymaga szlifowania ani lakierowania. Oklejona jest gładką folią, która pozwala na łatwe utrzymanie w czystości. Pasuje do każdego typu okna. Dostępna jest w szerokości 38 cm i kolorach biały, marmur, buk, granit, złoty dąb i mahoń.

Przed rozpoczęciem montażu nakładki parapetowej wymagane jest co najmniej jej 5-godzinne przechowywanie w temperaturze pokojowej (ok. 20˚C). Nakładkę parapetową montujemy na równej i gładkiej powierzchni. W tym celu wszelkie nierówności powierzchni starego parapetu wygładzamy przy pomocy gipsu szpachlowego lub innego materiału. Dopiero wtedy nakładkę parapetową dopasowujemy do wymiarów i kształtu oklejanego parapetu. Klej montażowy rozprowadzamy na całej powierzchni parapetu za pomocą grzebienia dołączonego do opakowania. Na tak przygotowaną powierzchnię nakładamy nakładkę parapetową.

Po zamontowaniu nakładki dopasowujemy do niej zaślepkę i łączymy z nakładką przy użyciu kleju do PCV. Miejsce styku nakładki parapetowej z ościeżnicą okna uszczelniamy masą uszczelniającą.

Okna dachowe produkowane są najczęściej na ramie drewnianej z obróbkami z blachy aluminiowej, choć spotyka się również dachowe okna plastikowe. Zastosowanie okien w połaci dachu jako doświetlenie poddasza jest rozwiązaniem tańszym niż okno tradycyjne wykonane razem z lukarną czyli dodatkowym daszkiem. Dają również więcej światła niż okna pionowe o takiej samej powierzchni szyby.

Projektując liczbę i wielkość okien dla danego pomieszczenia możemy podzielić powierzchnie podłogi przez 10, a otrzymamy potrzebną dla tego pokoju powierzchnię okien. Na przykład okno dachowe o wymiarach 90 na 140cm ma powierzchnię 1,26 m2 i wystarcza do oświetlenia pomieszczenia o powierzchni około 12,6 m2. Na rynku  można kupić okna m.in. firm Fakro oraz Velux - produkowane w Polsce na duńskiej licencji. Każda z tych firm oferuje okna o różnej wielkości, z szybą termoizolacyjną i dodatkowo z gazem szlachetnym pomiędzy szybami o współczynniku przenikalności cieplnej K=1,1.

Największą popularnością cieszą się okna o niskim współczynniku (K=1,1) ponieważ zimą straty ciepła przez takie okna są mniejsze a latem szyba termoizolacyjna nie wpuszcza upału do pomieszczeń w których mieszkamy. Większość znanych producentów stosuje w swoich oknach zewnętrzną szybę hartowaną, ponieważ musi ona być odporna na uderzenia gradu. Okna dachowe mają szereg dodatkowych akcesoriów takich jak rolety lub żaluzje wewnętrzne a nawet rolety zewnętrzne montowane na ramie okna, które przeciwdziałają nadmiernemu nagrzewaniu szyby w letnim słońcu.

Okna mogą być montowane przy wszystkich rodzajach pokrycia dachu, ale inne kołnierze uszczelniające należy wybrać dla dachu krytego papą lub gontem bitumicznym a inne dla dachówki czy blachy dachówkopodobnej. Okna można grupować w dachu po kilka obok siebie zarówno w pionie jak i w poziomie ale również wtedy należy zastosować specjalne kołnierze uszczelniające okna, przewidziane dla okien zgrupowanych. Okno dachowe bardzo łatwo zamontować również w już istniejącym dachu wyjmując kilka dachówek i przykręcając je do krokwi.

Pod oknami dachowymi zalecane jest montowanie grzejników centralnego ogrzewania. Zapobiega to skraplaniu pary na szybie, szczególnie w pomieszczeniach o dużej wilgotności takich jak kuchnie i łazienki.

Bardzo istotną cechą okien dachowych jest ich odporność na obciążenia zalegającym śniegiem, jak również powstające od uderzeń gradu. Odporność tę zapewnia właściwe oszklenie: zewnętrzna szyba powinna być wzmocniona folią lub też obydwie szyby powinny być wykonane ze szkła hartowanego.

Zakup nowych okien to poważna inwestycja na lata, dlatego powinniśmy szczególnie starannie dokonać ich wyboru. Powszechnie uznaną zaletą okien z PVC jest ich wysoka szczelność. Ta zaleta może jednak okazać się uciążliwą wadą. Zbyt duża szczelność prowadzi do zawilgocenia pomieszczeń i rozwoju grzybów. W razie pożaru, okna z PVC, mimo iż są niepalne, wydzielają toksyczne związki. Plastikowe ramy mają właściwości elektrostatyczne- przyciągają kurz a co za tym idzie wymagają częstszego mycia. Plastik używany do ich wyrobu rozszerza się pod wpływem temperatury, w razie nieumiejętnej instalacji okna może to skutkować zakleszczaniem się skrzydeł okna bądź prowadzić do pęknięć szyb. Długotrwałe wystawienie na działanie promieni słonecznych niskiej jakości tworzywa PVC skutkuje nieodwracalnymi odbarwieniami.

Dobrą odpowiedzią na okna z PVC są okna drewniane. Posiadają one szereg zalet, o których warto pamiętać. Drewno jest materiałem naturalnym, bezpiecznym, niewydzielającym  szkodliwych substancji. Gwarantuje lepsze właściwości izolacyjne niż PVC. Dzięki użyciu  klejonego drewna, okna zeń wytworzone są odporne na paczenie. Ramy wykonane z drewna charakteryzują się dużą stabilnością i wytrzymałością. Drewno na okna powinno być dobrej jakości - bez sęków i pęcherzy żywicy. Słusznym rozwiązaniem jest wybór sprawdzonego i uznanego na rynku producenta, jak na przykład firmy Sokółka czy  Pol-skone. Przy zastosowaniu odpowiednich farb zachowamy widoczny rysunek słojów drewna, czego nie zastąpi nawet najlepsza okleina. Wybierając okna drewniane nie zamykamy sobie drogi do zmian koloru ramy. Zależnie od aranżacji wnętrza możemy dobrać odcień ramy. Okna drewniane, mimo iż nie przyciągają kurzu, wymagają większej ilości zabiegów konserwacyjnych. Raz na 5 do 8 lat konieczne jest malowanie okna. Drewno jest materiałem bardziej eleganckim, nieco droższym od plastiku. Niezastąpione jest przy wymianie okien w budynkach zabytkowych. Nie jest to materiał wolny od wad, lecz godny uwagi ze względu na swe niewątpliwe zalety. 

Przy zakupie drzwi zewnętrznych należy zawracać uwagę na okucia, które wpływają na ich klasę antywłamaniowości. Drzwi różnią się zamkami, zawiasami i bolcami antywyważeniowymi. Często, aby podwyższyć właściwości antywłamaniowe warto zamówić opcjonalne okucia o lepszych standardach. Zazwyczaj wiąże się to z dopłatą do ceny podstawowej drzwi. Oprócz zmiany okucia, można za dopłatą dokupić np. wizjer do drzwi zewnętrznych.

Do tej pory najbardziej popularnymi parapetami stosowanymi do tych okien były parapety z litego drewna oraz naturalnego kamienia tzw. aglomarmuru. Firma Profile wprowadziła na rynek parapet wewnętrzny oklejany fornirem czyli cienkim arkuszem drewna powstałym w wyniku jego cienkiego skrawania.

Parapet oklejany fornirem wykonany jest z twardego PCV i łączy w sobie zalety parapetu PVC z estetyką parapetu z litego drewna. Jest odporny na wilgoć i promienie słoneczne oraz łatwy do utrzymania w czystości. Jego zewnętrzna część pokryta jest lakierem. Dodatkową zaletą jest łatwy i szybki dostęp na zasadzie „dziś zamówienie jutro odbiór”, bowiem w przypadku parapetów z litego drewna czy naturalnego kamienia czas oczekiwania jest znacznie dłuższy.

Wykończenie parapetu nakładanymi zaślepkami z litego drewna w tych samych barwach, pozwala na łatwe i szybkie jego docięcie podczas montażu okien.

Parkiet to w fachowej nomenklaturze deszczułki posadzkowe lite. Produkowane są najczęściej z następujących gatunków drewna: dąb, buk, jesion, brzoza. Parkiet, podobnie jak deska podłogowa, to wysuszone (8-12%), odpowiednio przestrugane i wyprofilowane drewno. Tradycyjne wymiary parkietu to : grubość-22 mm, szerokość 65 mm (45, 50, 60, 70 mm), długość standardowa to 250, 350, 400 mm (450, 500, 600 mm). Deszczułki łączy się na pióro-wpust przybijając lub przyklejając do podłoża (równe podłoże betonowe lub „stara” podłoga z desek ). Ułożoną podłogę po wyschnięciu i wysezonowaniu szlifujemy papierem drobnoziarnistym, szpachlujemy i ponownie szlifujemy. Podłogę malujemy lakierem lub olejem do podłóg drewnianych.

Mozaikę parkietową wykonuje się z takich samych gatunków drewna jak parkiet. Różnica pomiędzy mozaiką a parkietem polega na tym, że mozaika występuje w postaci płyty. Do podłoża, którym jest siatka tekstylna przyklejone są pojedyncze klepki (lamelki). Wilgotność płyt posadzki mozaikowej wynosi 8-13%. Najczęściej spotykany wymiar płyty to 8x308x616 mm. Mozaikę kleimy do wyrównanego podłoża (beton, stary parkiet, glazura ). Po ułożeniu podłogę wykańczamy w podobny sposób jak parkiet.

Podłoga z paneli powinna „pływać”. Nie można jej przykręcić bądź przykleić, należy ją położyć. By to zrobić powinniśmy dysponować równą i stabilną powierzchnią. Doskonałym podkładem będzie płyta OSB.

Panele podłogowe to rozwiązanie, po które sięgamy bardzo często. Są proste w montażu a ich transport nie nastręcza większych trudności. By długo służyły ważny jest właściwy montaż. Należy przede wszystkim zadbać o powierzchnię, na której przyjdzie nam kłaść panele. Musi to być powierzchnia równa, odporna na obciążenia, wilgoć i paczenie, powinna również odpowiednio „pracować”.  Dobrym i szeroko stosowanym materiałem spełniającym wymienione wymagania jest płyta OSB.

Jest to płaska płyta trójwarstwowa  wykonana z ukierunkowanych płaskich wiórów. Wióry są prasowane metodą walcowania na gorąco pod wpływem wysokiego ciśnienia i temperatury. Jako spoiwo stosuje się specjalną żywicę. Płyta OSB zawiera ok. 90% drewna. Taki sposób wykonania pozwala uzyskać materiał odporny na ugięcia, przełamania i inne uszkodzenia mechaniczne. Daje to stabilny podkład pod panele podłogowe. Rozwiązanie z zastosowaniem płyty OSB pozwoli nam na uzyskanie dodatkowej, dużej izolacji akustycznej oraz termicznej, ponadto odpornej na zawilgocenie. Dzięki nowoczesnemu procesowi produkcji płyta OSB zachowuje parametry zbliżone do sklejki przy zdecydowanie niższej cenie. Duża zawartość drewna zagwarantuje optymalne właściwości wymagane przy podłogach wykonanych z drewna lub materiałów drewnopochodnych. Podłogi takie zawsze zachowują się lepiej na podkładzie drewnianym jakim jest OSB, nie osiągniemy podobnego efektu stosując np. wylewkę betonową. Użycie łatwo poddającej się obróbce OSB nie zwalnia z konieczności ułożenia pod panelami podłogowymi pozostałych standardowych warstw, czyli folii oraz pianki. Nie bez znaczenia jest fakt, że praca z płytą OSB nie wymaga specjalistycznych narzędzi ani umiejętności technicznych, ponadto jest to materiał ekologiczny i przyjazny dla środowiska.

Podłogi warstwowe zbudowane są z trzech warstw drewna sklejonych ze sobą. Nawierzchnię stanowi cienka (2-4 mm) warstwa wysokogatunkowego drewna, pokrywana m. in. utwardzonym lakierem. Warstwę środkową stanowią listewki o grubości około 8 mm ułożone prostopadle do przebiegu słojów w drewnie warstwy wierzchniej. Warstwa spodnia zrobiona jest z drewna gorszej jakości i usztywnia całość konstrukcji.

Rozmiary bywają różne. Ich długość może wynosić od 40 do 250 cm, a szerokość od 13 do 21 cm. Grubość zależy od liczby i rodzaju poszczegółnych warstw.

Ponadto podłogi trójwarstwowe wyposażone są w system LOC pozwalający na bezklejowy montaż podłogi. Taki system montażu gwarantuje podłogę bez szpar i odstępów. Montaż podłogi odbywa się dzięki temu znacznie szybciej. Jednak jeśli zamontujemy taką podłogę bez użycia kleju, pozbawiamy się możliwości jej szlifowania w przyszłości, kiedy podłoga się nieco zużyje. Podłogę układamy na piance lub macie izolacyjnej.

Zasadnicze znaczenie przy wyborze ma parametr twardości drewna warstwy górnej. Twarde gatunki drewna, takie jak na przykład: jatoba, wenge, klon knadyjski czy merbau mogą być użytkowane w miejscach o większym natężeniu ruchu w porówananiu np. do brzozy, klonu europejskiego czy wiśni amerykańskiej. Do przedpokoju lub pokoju dziennego (pomieszczenia z reguły intensywniej użytkowane) lepszym rozwiązaniem będzie np. klon kanadyjski niż brzoza czy klon europejski.
Ważną zasadą jest, aby do miejsc intensywnie użytkowanych (np. ciągi komunikacyjne, biura, recepcje) nie wybierać podłóg z jasnych gatunków jak klon europejski, brzoza, buk, czy klon kanadyjski, gdyż w tych miejscach pojawią się trudności w systematycznym utrzymaniu podłogi w czystości. Na jasnych gatunkach widać nawet drobne zanieczyszczenia, naniesione przez np. zabrudzone obuwie, a co za tym idzie - bardzo szybko powstają nieestetyczne kontrasty pomiędzy podłogą zabrudzoną a właściwie utrzymaną.

Podłogi trójwarstwowe oprócz tradycyjnego lakieru mogą być także pokryte specjalnym lakierem, który daje wrażenie deski olejowanej, bądź poprostu olejem. Podłoga pokryta olejem to najnowszy trend na rynku podłóg drewnianych. Elegancki i nowatorski efekt drewna olejowanego nadaje wnętrzu szykowności.

 

Firma Pol-skone w kilku swoich kolekcjach wprowadziła dwa rodzaje profilu ramki. Oprócz ramki podstawowej dla danego modelu, można wybrać zaokrąglony profil ramki Soft, charakteryzujący się większą prostotą, a przez to nadający drzwiom delikatniejszy wygląd.

Profil ramki Soft dla kolekcji Deco Lux:

Profil ramki Soft dla kolekcji Intersolid:

Profil ramki Soft dla kolekcji Quattro:

Do najbardziej popularnych i rozpowszechnionych materiałów wykończeniowych służących jako dekoracyjne i ochronne wykończenie powierzchni ścian zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz należą gotowe, cienkowarstwowe masy tynkarskie zwane również tynkami strukturalnymi. Wśród gotowych mas tynkarskich wyróżnić możemy masy tynkarskie dyspersyjne (w przypadku stosowania żywic akrylowych zwane tynkami akrylowymi), silikatowe i silikonowe. Nazwy tych mas pochodzą wprost od zastosowanego głównego rodzaju spoiw. W przypadku silikatowych mas tynkarskich spoiwem wiodącym jest szkło wodne potasowe, natomiast w przypadku mas silikonowych obok polimerów stosowana jest dodatkowo żywica silikonowa.

Masy tynkarskie dyspersyjne (polimerowe) cechuje najwyższy stopień elastyczności oraz najwyższa odporność na mechaniczne uszkodzenia. Udział polimerów dla wyrobów do zastosowań zewnętrznych powinien wynosić min. 7% masy wyschniętej powłoki (dla ziarna > 1 mm). Do barwienia tynków mogą być używane pigmenty organiczne umożliwiające uzyskiwanie niemal nieograniczonej palety barw. Współczynnik paroprzepuszczalności µ nie przekracza na ogół wartości 200 (200 razy większy opór dla przenikania pary wodnej niż powietrze), co ogranicza stosowanie tych materiałów tylko w systemach dociepleń na styropianie. Tynki dyspersyjne są doskonałym materiałem do wykańczania wnętrz oraz zagrożonych rysami elewacji. Z uwagi na najmniejszą przepuszczalność dwutlenku węgla wyroby te nie nadają się do pokrywania tynków wapiennych, ale z drugiej strony tworzą powłoki zabezpieczające na podłożach żelbetowych.

W masach tynkarskich silikatowych udział polimerów powinien wynosić poniżej 5% masy gotowego produktu. Spoiwem wiodącym jest szkło wodne potasowe, które znacznie ogranicza elastyczność gotowych powłok. Materiały te można nanosić tylko na podłoża mineralne. Współczynnik paroprzepuszczalności µ osiąga wartość 30-50, co umożliwia stosowanie tych materiałów jako warstwy wykończeniowej w systemach dociepleń na wełnie mineralnej oraz na tynkach renowacyjnych. Do barwienia tynków silikatowych mogą być używane wyłącznie pigmenty mineralne, stąd liczba możliwych do uzyskania kolorów jest ograniczona. Wysoka przepuszczalność dla dwutlenku węgla umożliwia stosowanie tych mas na podłożach z tynków wapiennych. Wodochłonność tynków silikatowych w wynosi poniżej 0,5 kg/m2*h0,5, która w przypadku stosowania dodatków hydrofobowych może ulec znacznemu obniżeniu. Z uwagi na chemiczne wiązanie spoiw należy szczególnie zabezpieczać pokrywane powierzchnie przed wilgocią oraz silnym słońcem (możliwość wystąpienia wykwitów węglanu potasu).

Masy tynkarskie silikonowe łączą w sobie zalety tynków polimerowych oraz silikatowych. Udział polimerów, podobnie jak w tynkach akrylowych powinien wynosić min. 7% masy wyschniętej powłoki (dla ziarna > 1mm), jednak dodatkowo wymagany jest udział żywicy silikonowej w ilości min. 50% zawartości polimerów. Cechuje je wysoka elastyczność, całkowita hydrofobowość (w<0,1 kg/m2*h0,5), wysoka przepuszczalność dla dwutlenku węgla oraz pary wodnej. Dodatek żywic silikonowych umożliwia wytworzenie się powłoki o dużej liczbie bardzo drobnych kapilar, przez które para wodna może się swobodnie przedostawać, lecz które są nieprzepuszczalne dla wody. Tynki silikonowe właśnie dzięki mikroporowatej strukturze są odporne na zanieczyszczenia. Fizyczny przebieg wiązania (odparowanie wody) powoduje, że ten rodzaj materiałów jest niewrażliwy na powstawanie wykwitów. Pewnym ograniczeniem jest możliwość stosowania do barwienia pigmentów mineralnych, podobnie jak w przypadku tynków silikatowych. Biorąc jednak pod uwagę możliwość nakładania tynków silikonowych na praktycznie każdy rodzaj podłoża, stają się one jednym z najbardziej uniwersalnych materiałów wykończeniowych. Można je stosować w systemach ociepleń na styropianie i wełnie mineralnej, tynkach renowacyjnych, umożliwiają także uzyskanie odpornych na uszkodzenia, matowych, dekoracyjnych powłok.

Kiedy znudzi się nam malowanie i tapetowanie ścian możemy zdecydować się na zastosowanie paneli ściennych.

Wybór możliwych kolorów, odcieni i wzorów jest imponujący. Można je dopasować do każdego wnętrza, koloru mebli czy armatury w łazience. Panele ścienne z tworzyw sztucznych czy materiałów drewnopochodnych są lekkie i łatwe w montażu. Każdy kto nie boi się prac remontowych oraz ma pojęcie o trzymaniu młotka i śrubokręta, może się z nimi zmierzyć we własnym domu. Zaletą współczesnych paneli jest możliwość łączenia ich pod różnymi kątami. Dodatkowe elementy ozdobne, takie jak listwy, cokoły, narożniki, umożliwiają ich estetyczne wykończenie. Wszystkie typy paneli można montować zarówno na ścianach betonowych, murowanych jak i drewnianych.

Panele drewnopochodne wykonane są z płyt MDF pokrytych jednostronnie folią dekoracyjną tzw. dekorem. Uzupełnieniem paneli są listwy wykończeniowe z profilowanej płyty MDF oklejone tymi samymi co panele foliami dekoracyjnymi. Przeznaczone są do pomieszczeń nie narażonych na długotrwałe oddziaływanie wody i wilgoci. Ze względu na wysoką estetykę są doskonałym materiałem wykończeniowym pomieszczeń mieszkalnych. Dodatkową ich zaletą jest dobra izolacja akustyczna i termiczna. Wierzchnia powłoka paneli drewnopochodnych jest odporna na ścieranie i zarysowania. Nie wymaga konserwacji ani malowania. Zarówno panele jak i listwy są łatwe do utrzymania w czystości. Zakurzone można czyścić szmatką lub odkurzaczem, większe zabrudzenia można usuwać ścierką nasączoną płynem czyszczącym do drewna.

Panele z tworzyw sztucznych produkowane są w postaci cienkościennych zamkniętych profili usztywnionych wewnątrz żebrami. Zewnętrzne powierzchnie paneli pokrywają zgrzane trwale z tworzywem dekoracyjne folie, jednobarwne lub z nadrukowanym wzorem. Panele z PVC są wodoodporne, dlatego nadają się doskonale do aranżacji kuchni i łazienek. Są też odporne na działanie związków chemicznych zawartych w produktach spożywczych. Nie niszczeją pod wpływem częstego mycia z dodatkiem powszechnie stosowanych detergentów. Tworzywo z jakiego są wykonane jest bezpieczne w użytkowaniu wewnątrz takich pomieszczeń jak pralnie czy garaże oraz gabinety czy poczekalnie. Klasyfikuje się jako produkt trudno zapalny.

Ściany szkieletowe pozwalają na oszczędność miejsca oraz racjonalne wykorzystanie powierzchnia mieszkalnej. Idealnie nadają się do podziału mieszkań na pomieszczenia mniejsze bądź o różnym charakterze użytkowania. Izolują cieplnie i akustycznie. Metalowy szkielet pokrywa się płytami gipsowo-kartonowymi (pojedynczo lub podwójnie), natomiast drewniany płytami OSB. Przestrzeń między płytami przed wypełnieniem jej wełną mineralną pozwala na wykonanie instalacji wodnej i elektrycznej.

Do postawienia ściany szkieletowej potrzebne nam będą: kształtowniki metalowe, płyty gipsowo-kartonowe, wełna mineralna, śruby szybkiego montażu, wkręty i kołki rozporowe. Ponadto musimy zaopatrzyć się w następujące narzędzia: poziomica, prosta łata, wiertarka, nożyce do blachy, wkrętarka i śrubokręt. Jeśli zdecydujemy się już, w którym miejscu ma stanąć ścianka, korzystając z poziomicy i łaty rysujemy jej przebieg na podłodze, ścianach i suficie. Wzdłuż oznaczeń na podłodze i suficie układamy kształtownik krawędziowy, w którym co 80 cm wiercimy otwory i zamocowujemy wkrętami i kołkami rozporowymi. Kolejnym krokiem jest wstawienie kształtownika stojakowego do połączenia ze ścianą boczną w kształtownik krawędziowy. Po ustawieniu w pionie, mocujemy go do ściany przy pomocy kołków rozporowych (odstęp ok. 1 m). Następnie w kształtowniki krawędziowe wstawiamy pionowo kształtowniki stojakowe w odstępie około 60 cm. Po zakończeniu montażu szkieletu rozpoczynamy okładanie jednej strony ściany płytami gipsowo-kartonowymi, które mocujemy do kształtowników stojakowych śrubami szybkiego montażu (rozstaw co 25 cm). Pusta przestrzeń w ścianie pozwala na wykonanie niezbędnych robót instalacyjnych. Przewody zasilania elektrycznego można przeprowadzić w kształtownikach. Natomiast na gniazda i wyłączniki stosujemy specjalne puszki do ścian z pustką.

Kolejnym krokiem jest ocieplenie ściany poprzez wciskanie między stojaki metalowe wełny mineralnej. Końcowym etapem jest okładanie drugiej strony ściany płytami gipsowo-kartonowymi. Jeżeli w zaprojektowanej przez nas ściance mają znaleźć się drzwi, będziemy potrzebować ościeżnicy, którą mocujemy do konstrukcji szkieletowej.

System przesuwny DRE stosowany jest jako drzwi wewnątrzlokalowe bezprzylgowe. Skrzydła drzwiowe bezprzylgowe do systemu przesuwnego można wykonac we wszystkich kolekcjach za wyjątkiem ENTER, ENTER Natura, SOLID, LACK, VETRO i drzwi przeciwpożarowych EI30.

Komplet systemu przesuwnego naściennego zawiera belkę odbojową, prowadnicę z okuciami, listwę dystansową i maskownicę. System przesuwny składa się z szyny jezdnej wraz z mechanizmem prowadzącym skrzydło drzwiowe.

Uwaga: Istnieje możliwość połączenia systemu naściennego z ościeżnica tunelową. Przy zakupie w naszym sklepie skrzydła drzwiowego z systemem przesuwnym DRE z ościeżnicą tunelową, w opcji "system przesuwny" proszę wybrać "system naścienny" a następnie wybrać odpowiednią ościeżnicę tunelową. W przypadku systemu z zastosowaniem tunelu w komplecie znajdują się 2 dodatkowe listwy dystansowe. Tunel regulowany DRE jest przystosowany do drzwi przesuwnych DRE.

Firma Pol-skone oferuje systemy przesuwne naścienne oraz do zabudowy w ścianę (tunel). Standardowe skrzydła systemu nasciennego sa wyposażone w mosiężny uchwyt podłużny złoty. Cena systemu przesuwnego zawiera prowadnicę, maskownicę i słup dojazdowy. Wysokości od poziomu podłogi do górnej krawędzi maskownicy w przypadku drzwi NOBLE, FIESTA '09 i L-Projekt wynosi 2127 mm, dla pozostałych drzwi 2120 mm.

Dla drzwi jednoskrzydłowych NOBLE, FIESTA '09 i L-PROJEKT:

typ	szerokość skrzydła	szerokość w świetle ościeżnicy
"60"	625	600
"70"	725	700
"80"	825	800
"90"	925	900

Dla pozostałych drzwi jednoskrzydłowych:

typ	szerokość skrzydła	szerokość w świetle ościeżnicy
"60"	644	620
"70"	744	720
"80"	844	820
"90"	944	920
"100"	1044	1020

System do zabudowy w ścianę dopasowany jest do najpopularniejszych na rynku kaset Eclisse. Cena systemu zabudowy  to cena wybranego skrzydła + cena ościeżnicy DIN. W komplecie znajduje się zamek hakowy (złoty) na blokadę oraz szczotki do systemu Eclisse.

 

Firma Invado ma w swojej ofercie dwa rodzaje systemów przesuwnych: naścienny oraz chowany w ścianę czyli tunel.

System naścienny zawiera szynę, karnisz w kolorze skrzydła i pochwyt w kolorze chrom lub satyna. Do systemu naściennego można jeszcze dokupic ościeżnicę regulowaną obudowy muru ORS3.

Wymiary skrzydła i obudowy muru do systemu naściennego (mm):

	ościeżnice do skrzydeł pojedynczych
skrzydło	"60"	"70"	"80"	"90"
szerokość skrzydła	618	718	818	918
szerokość otworu w murze	644	744	844	944
szerokość zewnętrzna ościeżnicy	612	712	812	912
szerokość w świetle ościeżnicy	566	666	766	866
szerokość krycia ościeżnicy	710	810	910	1010
wysokość skrzydła	2025	2025	2025	2025
wysokość otworu w murze	2056	2056	2056	2056
wysokość zewnętrzna ościeżnicy	2040	2040	2040	2040
wysokość w świetle ościeżnicy	2017	2017	2017	2017
wysokość krycia ościeżnicy	2089	2089	2089	2089

System chowany w ścianę zawiera: kasetę konstrukcyjną z systemem przesuwnym "100" i "125", ościeżnicę, komplet listew, komplet opasek na dwie strony, szczotki i uszczelki, pochwyt w kolorze chrom lub satyna. Kaseta konstrukcyjna "100" przygotowana jest do zamontowania tylko wyybranych modeli skrzydeł: NORMA DECOR, TAURUS oraz wszystkich dostępnych w fornirze. Kaseta konstrukcyjna "125" przygotowana jest do zamontowania wszystkich modeli skrzydeł INVADO. Wymiary skrzydła do systemu chowanego są takie same jak do systemu naściennego.

Przy kupowaniu drzwi do takich pomieszczeń jak łazienka i WC należy pamiętać o odpowiednim systemie wentylacji. Obowiązujące Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie mówi: "Drzwi do łazienki, umywalni i wydzielonego ustępu powinny otwierać się na zewnątrz pomieszczenia, mieć z zastrzeżeniem  § 75 ust 2. co najmniej szerokość 0,8 m i wysokość 2 m w świetle ościeżnicy, a w dolnej cześći otwory o sumarycznym przekroju nie mniejszym niz 0,022 m2 dla dopływu powietrza.

Wentylację można zapewnić przez zamontowania tulei wentylacyjnych, kratki wentylacyjnej lub wykonanie podcięcia w skrzydle.

Tuleje wentylacyjne

Firma Polskone oferuje w komplecie 4 tuleje z tworzywa sztucznego. Podstawowe kolory to: brąz, beż, złoty, bialy, jasny brąz, wiśnia, żółty terra, jasny beż, szary, czarny. W przypadku kolekcji IMPULS, ETIUDA, INTER-AMBER i GRAVI - proponowane są tuleje w tych samych kolorach co skrzydła drzwiowe.

Firma DRE oferuje w komplecie 5 tworzywowych tulei wentylacyjnych. Dla wykończeń DRE-Cell Decor i LACK Decor można wybierać w kolorach: biały, klon, dąb, orzech jasny, calvados, brąz. Dla skrzydeł NATURA proponowane są kolory: srebny, srebny patyna, złoty, satyna. Dla kolekcji SCALA, PIANO, PREMIUM można zakupić tuleje stalowe. Przy czym przy zakupie tulei stalowych należy pamiętać o zależności ilości tulei od szerokości drzwi: szer. 60 - 3 tuleje, szer. 70 - 4 tuleje, szer.80-100 - 5 tulei.

Firma  INVADO do drzwi okleinowanych proponuje tuleje z tworzywa sztucznego, natomiast do skrzydeł fornirowanych i okleinowanych (DOMINO, GWINEA, MALAWI) proponowane są tuleje wentylacyjne metalowe okrągłe (chrom, mosiądz) i kwadratowe (nikiel, chrom mat).

Firma CLASSEN oferuje tuleje z tworzywa sztucznego dopasowane do koloru okleiny: biała, orzech, calvados, dąb polski / buk europejski, klon, mahoń, olcha / wiśnia,  wenge oraz tuleje metalowe w kolorze chrom satyna.

Firma INTERDOOR oferuje tuleje wentylacyjne w kolorach: biały, chrom, złoty. W komplecie znajduje się 5 sztuk. Nie ma możliwości zastosowania tulei w modelu DERBY.

Kratki wentylacyjne

Firma Pol-skone oferuje kratki wentylacyjne z tworzywa sztucznego w kolorach: biały, beż i brąz. Powierzchnia otworów dla dopływu powietrza wynosi powyżej 0,022m2. Można też zamówić kratki wentylacyjne ze stali nierdzewnej: H17 mocowaną na zatrzaski i kwasoodporną mocowaną na zatrzaski.

Firma DRE oferuje kratki wentylacyjne z tworzywa sztucznego w kolorach: biały, beż, brąz i calvados.

Firma INVADO montuje kratki wentylacyjne tylko w kolekcji NORMA DECOR.

Firma CLASSEN oferuje kratki z tworzywa sztucznego w kolorach pasujących do okleiny skrzydeł drzwiowych: biała, buk europejski / dąb polski,  calvados, klon, mahoń, olcha / wiśnia, wenge.

Firma INTERDOOR oferuje kratki wentylacyjne ze stali nierdzewnej do drzwi płaskich.

Podcięcie wentylacyjne

Firma Polskone oferuje podcięcia: dla drzwi bezprzylgowych, przylgowych oraz w szybie w kolekcjach VERTO i LUMEN z szybami od I do IX..

Firma DRE wykonuje podcięcia wentylacyjne we wszystkich kolekcjach oprócz SOLID, ENTER, P.POŻ. Nie wykonuje podcięć dla drzwi przesuwnych.

Firma INVADO wykonuje podcięcia wentylacyjne dla wszystkich skrzydeł oprócz drzwi szklanych D'ARTAGNIAN.

Również firma CLASSEN wykonuje pocięcia wentylacyjne w swoich skrzydłach drzwiowych.

Firma INTERDOOR wykonuje podcięcia o wymiarach wysokość 20 mm, odległość od krawędzi skrzydła 70 mm, promień krzywizny 20 mm.

W skrzydłach drzwiowych DRE, oprócz szyby stosowanej dla danego wzoru standardowo, można wybrać inny wzór szklenia, często bez dopłaty. W niektórych modelach proponowane są zarówno szyby w cenie skrzydła, jak i za dopłatą. Wybierając drzwi w naszym sklepie mogą Państwo wybierać tylko spośród tych szyb, które zaproponował producent dla danego wzoru skrzydła drzwiowego. W kolekcjach Vetro, Idea, Kanon, Moder i Stylus dostępne są również szyby dekoracyjne w ciekawych wzorach.

Szyby w kolekcjach DRE posiadają awers i rewers. Poniżej zaprezentowane zostały podstawowe szyby stosowane przez DRE. Można tu zaobserwować ich przeźroczystość i możliwości zniekształcania obrazu.

decormat	decormat grafit	decormat brąz	żaluzja
chinchila	kora biała	master carre

Szyby dekoracyjne zastosowane w kolekcjach DRE-Cell Decor i Natura różnią się technologią wykonania. Szyby kolekcji oklein naturalnych wykonane są technologią głębokiego piaskowania, natomiast dla kolekcji z okleiną DRE-Cell Decor wykonano je w technologii sitodruku.

Poniżej znajdują się szyby stosowane w kolekcji VETRO:

wzór 1	wzór 2	wzór 3	wzór 4
wzór 5	wzór 8	wzór 9	wzór 10

wzór 11	decormat brąz	decormat grafit

A oto pozostałe szyby dekoracyjne:

wzór D - IDEA natura wzór 4 - IDEA dre-cell i cell top	wzór C - KANON natura wzór 3 - KANON dre-cell i cell top
wzór B - MODERN natura wzór 2 - MODERN dre-cell i cell top	wzór A - Fano natura wzór 1 - Fano dre-cell

Wykaz szyb dekoracyjnych w kolekcji Galla:

wzór 1	wzór 2	wzór 3	wzór 4
wzór 5	wzór 6	wzór 7	decormat brąz
decormat grafit	wzór 8	wzór 9	wzór 10
wzór 11

W drzwiach wewnątrzlokalowych Invado najczęściej w standardzie stosowana jest szyba satinato. Jednakże w niektórych modelach możliwa jest wymiana szklenia. Zazwyczaj wiąże się to z dopłatą, ale w przypadku szkła chinchila wymiana wliczona jest w cenę skrzydła. Wybierając drzwi w naszym sklepie mogą Państwo wybierać tylko spośród tych szyb, które zaproponował producent dla danego wzoru skrzydła drzwiowego.

Chinchila i master care to szkła ornamentowe o ograniczonej przejrzystości, ale umożliwiające swobodną grę promieni słonecznych, modelowanych przez przenoszenie lub odbijanie światła. Takie rozwiązanie wykorzystuje naturalny potencjał estetyczny szkła, sprawiając minimalnym kosztem, że wnętrze wygląda bardzo elegancko. Interesującą alternatywę stanowi także kryształ fazowany w wersji przezroczystej, matowej lub przydymionej. Doskonale komponuje się z klasycznymi drzwiami.

Poniżej znajdują się szkła dostępne w skrzydłach drzwiowych Invado.

chinchila	chinchila brąz	kryształ fazowany
master carre	satinato

Oprócz powyższych szyb w kolekcjach D'Artagnian i Amber i Richelieu stosowane są również szyby dekoracyjne.

Wykaz szyb dekoracyjnych dla kolekcji Amber:

wzór 1	wzór 2	wzór 3	wzór 4
wzór 5	wzór 6	wzór 7	wzór 8
wzór 9	wzór 10	wzór 11	wzór 12

wzór 13

Wykaz szyb dekoracyjnych w kolekcji D'Artagnian:

Tondo	Riga	Solei

Standardem drzwi Invado jest szkło hartowane, 7-krotnie bardziej wytrzymałe od tzw. szkła bezpiecznego. Potrzeba naprawdę dużej siły, aby rozbić taką szybę, a jeśli nawet to się stanie, rozpadnie się ona na tysiące małych kawałeczków o nieostrych, zaokrąglonych kształtach.

W kolekcji Richelieu można zamówić drzwi z szybą fiore.

szyba fiore

Firma Pol-skone oferuje różne rodzaje szklenia w skrzydłach drzwiowych wewnątrzlokalowych. Część szyb znajduje się w standardowym wyposażeniu danego modelu, a część można kupić za odpowiednią dopłatą. Dla drzwi Lumen i Verto można wybrać kilka wzorów specjalnej szyby dekoracyjnej.

Podstawowe szklenie stosowane w skrzydłach drzwiowych Polskone:

kura (bezbarwna / brąz)	atlantic	chinchila	crepi
silvit	water drop	bezbarwne	martele
delta	point-s	delta (matowa)	altdeutsch
master-care	aligo (bezbarwne)	lakomat	matowe (biały mat / brąz mat)
flutes	fazowane przezroczyste

Szklenie skrzydeł Verto i Lumen oraz Sempre Verse:

X Brain (VA)	XI Crossed fuzzy	XII Blur (VC)	XIII Bilaurel
XIV Tree	XV Drops	XVI Merletto przezroczyste (VG)	XVII Merletto 2 satyna
XVIII Staccato (VI)

Tafla szklana I	Tafla szklana II	Tafla szklana III	Tafla szklana IV
Tafla szklana V	Tafla szklana VI	Tafla szklana VII	Tafla szklana VIII
Tafla szklana IX

 

 

Firma DRE oferuje skrzydła drzwiowe i oscieżnice w 5 rodzajach wykończeń:

• DRE CELL Decor – są to drzwi pokryte dekoracyjną okleiną drewnopodobną
• FINISH - drzwi pokryte folią drewnopodobną
• CPL - drzwi pokryte laminatem CPL
• LACK Decor – są to drzwi pokryte płytą lakierowaną, najtańsze w ofercie DRE
• NATURA – jest to okleina naturalna, cechująca się różnicą w usłojeniu i wybarwieniu poszczególnych skrzydeł drzwiowych. Jest zabezpieczona 5 warstwami lakieru utwardzonego w technologii UV. Fornir jest najdroższą z oklein. Specyfiką okleiny naturalnej jest możliwość wystąpienia różnic w usłojeniu i wybarwieniu. Różnice te nie mogą być podstawą reklamacji.

Firma INTERDOOR wykonuje drzwi w 3 typach oklein: Natura, Di Moda i Glossa.

Firma INVADO stosuje następujące typy wykończeń:

• okleina Enduro jednokierunkowa oraz dwukierunkowa nadającej się do wykorzystania w pomieszczeniach mieszkalnych; charakteryzuje się wysokim walorem wzorniczym, bardzo dobrym odwzorowaniem naturalnego rysunku drewna i doskonałymi właściwościami wzorniczymi;
• okleina ryflowana o podwyższonych parametrach estetycznych i wytrzymałościowych
• fornir modyfikowany o takich samych parametrach jak okleina ryflowana (dopuszczalne jest łączenie forniru na długości)
• forniry naturalne (dębowy, bukowy, orzech) o takiej samej wytrzymałości jak modyfikowany
• laminat typu ECO-FORNIR może być  przeznaczony do drzwi  do budynków użyteczności publicznej, biur, hoteli ze względu na bardzo wysokie parametry wytrzymałościowe
• powierzchnia lakierowana TOPCOAT o podobnych parametrach wytrzymałościowych jak ECO-FORNIR

Skrzydła są okleinowane bez łączenia na krawędziach przylgi, dzięki czemu zwiększono estetykę wykończenia i odporność na uszkodzenia. Okleinowanie poza przylgą sprawia, że drzwi Invado jako jedyne na rynku posiadają zaokrąglone krawędzie bezpieczne dla rąk.

Fornir jest cenionym wykończeniem drzwi. Jest to cienka warstwa drewna, która po naniesieniu na powierzchnię skrzydła imituje drzwi drewaniane. Charakteryzuje się naturalnym usłojeniem i kolorem. Drzwi fornirowane zawsze są droższe niż z okleiną sztuczną. Ze względu na niepowtarzalny charakter forniru naturalnego istnieje możliwość wystąpienia różnic w odcieniach i rysunku.

Skrzydła drzwiowe  i ościeżnice mogą być laminowane, foliowane, malowane, okleinowane. Najdroższe są skrzydła okleinowane naturalnym fornirem drewnianym. Powoduje to, że mogą wystąpić różnice w odcieniach poszczególnych skrzydeł. Drzwi fornirowane zabezpieczane są ekologicznym lakierem UV. Ma on większą odporność na zarysowania i działanie światła od lakierów standardowych kładzionych nawet kilkuwarstwowo. Powierzchnia wykończona naturalna okleiną porytą lakierem UV powinna być pielęgnowana środkami przeznaczonymi do tego celu.

W drzwiach Polskone, oprócz forniru, stosowane są następujące typy wykończeń:

• TOP RESIST – powierzchnia z powłoką o wysokiej odporności na zarysowania i ścieranie
• TOP RESIST PLUS – powierzchnia z powłoką o podwyższonej odporności na zarysowania i ścieranie
• LAMISTONE – powierzchnia z powłoką zabezpieczającą przed wycieraniem i działaniem środków chemicznych. Polecana do budynków użyteczności publicznej i stosowana w warunkach intensywnej eksploatacji stolarki drzwiowej np. hotele, biura, SPA, pływalnie
• SILKSTONE – powierzchnia o charakterystyce LAMISTONE z dodatkowym, niepowtarzalnym efektem prawdziwego drewna
• ECO TOP – ekologiczna powierzchnia charakteryzująca się odpornością na ścieranie
• GRAVISTONE - powierzchnia z wyraźną przestrzenną strukturą drewna o podwyższonej odporności na uszkodzenia mechaniczne.

Przy drzwiach laminowanych POLSKONE oferuje laminaty o dwóch grubościach: CPL 0,2 mm i  CPL 0,5 mm. Im grubszy laminat tym większa wytrzymałość.

Drzwi malowane najczęściej są dostępne w białym kolorze, ale można zamówić u producenta również drzwi w  jednym z kolorów palety RAL i NCS. Stosowane są ekologiczne farby akrylowe.

 

Więźba dachowa stanowi jeden z ważniejszych – jeśli nie najważniejszy – element budowy domu. Warto zatem wiedzieć, na czym polega jej konstrukcja i wykonanie. Od prawidłowego wykonania więźby zależy przede wszystkim możliwość późniejszego zaadaptowania poddasza na cele mieszkalne. Prawidłowo wykonana więźba gwarantuje przede wszystkim dobrą izolacje cieplną i przeciwwilgociową pomieszczenia.

W nowoprojektowanych budynkach mieszkalnych jednorodzinnych konstrukcję dachu najczęściej wykonuje się z drewna. Do podstawowych układów konstrukcyjnych należą: dach o konstrukcji jętkowej oraz krokwiowo - płatwiowej. Dachy o konstrukcji jętkowej stosuje się w domach o rozstawie murłat do 9,0m oraz wtedy, gdy nie ma możliwości oparcia płatwi na słupach podporowych. W dachu jętkowym cała konstrukcja opiera się na belkach poziomych położonych na murach czyli na murłatach.

Zamocowanie murłaty na murze musi być bardzo solidne. Zaleca się wykonanie w ściance kolankowej słupków żelbetowych o przekroju minimum 25x25cm rozmieszczonych co 1,5 m i zbrojonych 4 prętami o średnicy 12 mm. Pręty te należy zakotwić w wieńcu żelbetowym wykonanym w poziomie stropu. W każdym takim słupku należy zabetonować śruby kotwiące murłaty minimum 2 pręty o średnicy 12mm z nagwintowanymi końcówkami. Dachy jętkowe należy dodatkowo usztywnić za pomocą wiatrownic wykonanych z płaskownika stalowego lub z deski, a przebiegających pod kątem 45 stopni w stosunku do krokwi. Jętki stanowią również konstrukcję sufitu nad poddaszem. Jętki z krokwiami skręca się przy pomocy śrub lub łączników ciesielskich ocynkowanych.

W dachu krokwiowo - płatwiowym największe obciążenia przejmują płatwie - poziome belki oparte na słupach lub ścianach ustawione pomiędzy murłatą a kalenicą dachu. Płatwie są belkami o największym przekroju. Przekrój płatwi możemy zmniejszyć przez zastosowanie mieczy czyli ukośnych zastrzałów montowanych pomiędzy słupem a płatwią. Krokwie w dachach o poddaszach ogrzewanych muszą mieć odpowiednią wysokość, aby pomiędzy krokwiami zmieścić jak najwięcej ocieplenia. Pomiędzy krokwiami montuje się około 15cm ocieplenia, a dodatkowo 5cm od spodu na krokwie w przestrzeni pomiędzy łatami, do których przykręca się płyty gipsowe lub panele boazeryjne.

Wybierając drzwi należy się kierować nie tylko ich wzornictwem, ale także funkcjami, które mają spełniać. W wielu pomieszczeniach będą one izolować pomieszczenie akustycznie i termicznie. Przeszklone będą dostarczały cenne światło do zbyt ciemnych pomieszczeń. W łazience powinny ułatwiać wentylację, a w pokoju dziecięcym winny być odpowiednio odporne na uszkodzenia i zabrudzenia.

Najpopularniejsze są typowe drzwi jednoskrzydłowe rozwieralne. Decydując się na nie należy sprawdzić kierunek otwierania (lewe czy prawe) oraz czy otwierają na zewnątrz czy do wewnątrz pomieszczenia. W przypadku niewielkich pomieszczeń warto zamontować drzwi otwierające się na zewnątrz, dzięki czemu nie będą one zajmowały miejsca w pokoju. W przypadku drzwi otwierających się na korytarz należy sprawdzić czy nie kolidują z innymi drzwiami.

Znacznie mniej miejsca zajmują drzwi łamane. Ich skrzydło podzielone jest na dwa, niekiedy trzy elementy. Zamknięte wyglądają jak drzwi rozwieralne lub przesuwne, nie wymagają pozostawienia do ich otwarcia wolnej powierzchni ściany.

Najmniej miejsca w pomieszczeniu zajmują drzwi przesuwne. Mogą przesuwać się równolegle do ściany – wtedy konieczne jest pozostawienie na niej wolnego miejsca równego ich szerokości. Można je też zamontować w specjalnym tunelu umieszczonym w ścianie. Jednak należy je zaplanować już podczas budowy ściany.

Równie mało miejsca zajmują drzwi harmonijkowe. Składają się z wielu drobnych elementów, z których każdy jest szerokości zbliżonej do szerokości ościeżnicy. Jednak, gdy drzwi są otwarte ta harmonijka stoi w świetle drzwi. Tym samym przejście, jakie pozostaje do dyspozycji jest odpowiednio węższe.

Można również zastosować drzwi wahadłowe. Obrót w nich jest możliwy w obie strony. Sprawdzają się najczęściej jako drzwi kuchenne, ale można się na nie zdecydować jedynie kiedy nie ogranicza nas brak miejsca.

Przy ciemnych pomieszczeniach warto stosować drzwi oszkolone, aby przepuścić światło z pomieszczeń oświetlonych. Należy pamiętać, że im grubsza i ciemniejsza szyba tym mocniej zatrzymuje światło.

Wybór okien w dużym stopniu decyduje o komforcie w mieszkaniu. Wybierając je warto zwracać uwagę nie tylko na współczynnik przenikania ciepła (co robi większość kupujących), ale i sprawdzić w jakim stopniu zamknięte okna ochronią przed hałasem. Wybór okien to sprawa niełatwa. Często parametry techniczne podawane przez producentów nie stanowią dla przeciętnego użytkownika wystarczająco jasnej informacji. Warto przynajmniej ogólnie się w nich rozeznać, bo gdy dadzą o sobie znać w praktyce na odwrót jest już za późno.

Podstawowym parametrem podawanym przez producentów okien jest współczynnik przenikania ciepła. Im niższy - tym więcej ciepła zostaje w pomieszczeniu. W przypadku okien współczynnik ten zależy zarówno od powierzchni szyby, jak i jej rodzaju. Warto też zwrócić uwagę na to czego tak naprawdę dotyczy podana wartość. Część producentów podaje współczynnik przenikania ciepła dla całego okna, inni współczynnik przenikania tylko dla szyby. Ten pierwszy wypada zazwyczaj nieco korzystniej, dlatego porównując ze sobą dwa różniące się ceną produkty warto upewnić się, że podawane przez producentów wartości dotyczą naprawdę tego samego parametru.

Choć z pozoru wydawałoby się, że im więcej szyb w oknie tym lepiej - nie zawsze tak jest. Wiele zależy od ich rodzaju i sposobu łączenia. Okna dwuszybowe, w których zastosowano szybę o poprawionych właściwościach izolacyjnych (typu thermoplast) współczynnik przenikania ciepła jest niższy niż w oknach trzyszybowych opartych na szybach tradycyjnych.

To, żeby okna skutecznie izolowały także od dźwięków jest szczególnie ważne dla mieszkańców budynków położonych w pobliżu ruchliwych ulic, lotnisk czy torów kolejowych. Mimo to wiele osób nie zwraca szczególnej uwagi na ten parametr, zakładając, że okno szczelne będzie skutecznie izolowało także od hałasu. To prawda tylko częściowo. O tym jaka część hałasu "zatrzyma się na ulicy", jaka wniknie przez zamknięte okno do mieszkania decyduje liczba szyb, odległość między nimi oraz rodzaj gazu znajdujący się w  przestrzeniach pomiędzy szybami.

Wartość izolacyjności akustycznej okna jest podawana w decybelach i określa jakie natężenie dźwięku zamknięte okno jest w stanie stłumić całkowicie. Dźwięki o większym natężeniu słychać odpowiednio słabiej. I tak jeśli okno ma izolacyjność akustyczną na poziomie 35 dB, z normalnej rozmowa toczącej się tuż za nim emitującej dźwięk o natężeniu 50-60 dB, do wnętrza dotrze zaledwie 15-25 dB czyli dźwięk natężeniem porównywalny z szumem liści. Pracę kosiarki do trawnika (80dB) będzie słychać mniej więcej tak jak cicho nastawione radio (40-50 dB). Warto też pamiętać, że dla ludzkiego ucha dźwięk o natężeniu mniejszym o 10 dB to o połowę mniejszy hałas. Różnica 2-3 dB w jego natężeniu jest już wyraźnie słyszalna.

Drewniana podłoga niezależnie od gatunku i zabarwienia zawsze sprawia, że mieszkanie staje się przytulne i ciepłe. Można ją dobrać do każdego wnętrza o dowolnej stylistyce.

Podłoga o jednolitej kolorystyce i fakturze pasuje przede wszystkim do wnętrz nowoczesnych, stanowiąc harmonijne i dyskretne tło. Efekt jednolitej powierzchni uzyskuje się  wybierając drewno o regularnym układzie słojów i pozbawione sęków takie jak np. buk i klon. Efekt ten dodatkowo wzmocnią długie deski lub panele jednopasmowe. Jeśli zdecydujemy się na parkiet najlepiej ułożyć go w sposób nie pogłębiający podziału np. w cegiełkę. Taka podłoga nie przykuwa uwagi i stanowi doskonałe tło dla innych elementów wyposażenia wnętrza. Można na niej wyeksponować choćby niekonwencjonalne umeblowanie.

Podłoga rustykalna z drewna o dużej wyrazistości słojów i sękach dobrze komponuje się we wnętrzach o prostym umeblowaniu. Wzorzystą powierzchnię uzyskuje się wybierając drewno z wyraźnym usłojeniem i sękami. Bardzo dobrze do tego nadaje się drewno jesionu, brzozy i przede wszystkim sosny. Podobny efekt można uzyskać wybierając inne gatunki drewna zakwalifikowane jako II i III gatunek. Natomiast stylowy charakter klasycznych wnętrz wypełnionych masywnymi meblami doskonale  podkreśli solidny, dębowy parkiet w ciemnej tonacji, ale także spokojna i elegancka podłoga z buku.

Decydując się na określony rodzaj podłogi należy wziąć także pod uwagę twardość poszczególnych gatunków drewna. W pomieszczeniach, po których mniej się chodzi np. sypialni można zastosować miękkie gatunki drzew iglastych takich jak świerk, sosna czy modrzew. Drewno o średniej twardości ma olcha, brzoza i wiśnia. Do pomieszczeń narażonych na intensywna eksploatację najlepiej nadaje się dąb, jesion, buk, klon i jawor.

 

Dobrym pomysłem na ograniczenie hałasów dobiegających z naszej łazienki może być odpowiednia przebudowa jej wnętrza. Stosując konstrukcje oparte na przykład na płytach gipsowo-włóknowych i używając wypełnienia z wełny mineralnej możemy wydatnie ograniczyć przenoszenie drgań na ściany, a tym samym wyciszyć naszą łazienkę. Dlatego zastosowanie odpowiedniego materiału na obudowę ściany, jakim jest płyta gipsowo-włóknowa, da zadowalające efekty. Jest to materiał bardziej odporny na wilgoć od klasycznej płyty kartonowo-gipsowej, przez co nadaje się do zastosowania w łazience. Powierzchnie płyt gipsowo-włóknowych są dobrym podłożem do ułożenia płytek ceramicznych. Dodatkową zaletą jest fakt, że jest to materiał wytrzymały, łatwy w transporcie i montażu.

W przypadku obudowy ścian oraz w przypadku sufitów zaleca się stosowanie konstrukcji z profili stalowych CW i UW (dotyczy ścian) lub profili CD i UD (dotyczy sufitów) lub listew drewnianych o wymiarach 50 x 30 mm. Całość wypełniamy materiałem dźwiękochłonnym i izolacyjnym, na przykład wełną mineralną. W powstałych przestrzeniach pomiędzy płytą a powierzchnią ściany możemy również poprowadzić przewody instalacji sanitarnych i elektrycznych. Miejsca szczególnie narażone na działanie wody - ściany kabiny prysznicowej - należy zagruntować odpowiednim środkiem bitumicznym. Narożniki w takich miejscach powinniśmy dodatkowo uszczelnić spoinową taśmą uszczelniającą.

 

W przypadku drzwi zewnętrznych ich wykończenie musi być odporne na zmienne warunki klimatyczne. Producenci stosują następujące typy wykończeń:

• malowane
  - firma Pol-skone stosuje standardowo farby kryjące - biały NCS S 0500N oraz brąz NCS s8010-Y90R; opcjonalnie można zamawiać za dopłatą kolory z palety RAL i NCS oprócz kolorów metalicznych
• lakierowane - np. lakiery transparentne na dębie, sosnie
• bejcowane - np. na strukturze drewna dębowego czy mahoniowego
• pokryte folią drewnopodobną odporną na działanie czynników atmosferycznych (drzwi Capek)

W naszym sklepie oferujemy drzwi Calmajster, wykonane przez firmę CAL dla sieci Drzwi i podłogi VOX. Drzwi Calmajster występują w szerokości '90'. Mają grubość 65 mm. Wymiary zewnętrzne tych drzwi wynoszą: 1000 x 2058 mm.

Drzwi zewnętrzne Capek dostępne są w wymiarach "80" i "90". Dokładne wymiary montażowe skrzydła i ościeżnicy podane zostały na poniższych rysunkach.

Drzwi Wenus 2:

Drzwi Jowisz 2:

Drzwi Mars i Uran:

Legenda:

Drzwi LOXA POLSKA występują w rozmiarach '80' i '90'. Wymiary drzwi w świetle ościeżnicy wynoszą:
- dla '80': 794 x 2038,5 mm
- dla '90E': 907 x 2038,5 mm

Zalecane minimalne wymiary otworu w mm:

	wysokość	szerokość
'80'	2090	905
'90E'	2090	1020

Legenda: